A modern day loser

Every morning he wakes up feeling like shit. This is before he has tea. Later, he somehow gathers strength to look at himself in the mirror. His face reveals way too many questions and his bloodshot eyes, way too many answers. Trying to figure out what drove him to today, he continues to stare at all the possibilities. Not a thoroughbred narcissist but being a human nonetheless, the staring contest remains winnerless. At last, he asks out of curiosity what has he done to make this world a better place to live in. After a lot of permutation and subdued bitterness, he arrives at the same point with the same answer: “Hmmmmm….nothing!” At that instance, the tea’s spell on his eyes goes for a toss and the modern-day loser in him promptly goes back to sleep hoping to wake up when today is over.


মানীবেগৰ পেট আৰু মোৰ পেটটোৰ ওতঃপ্ৰোত সম্পৰ্ক আছে।‌ মানীবেগৰ পেট উদং হ’লে, মোৰ পেটটোও উদং হৈ ৰয়।‌ আজি মানীবেগত ১ টকাৰ দুটা কইনহে আছে।‌ দিনবোৰ বৰ দীঘল।‌ হাত নাপাতিলে দিন নাযায় আজিকালি।‌ মই এই চিন্তা কৰি ঠিয় হৈ থাকোতেই মোৰ আগত ষ্টিলৰ বাতি এটা পাৰি বুঢ়া মানুহ এজন ঠিয় দিলেহি।‌ মুখত হতাশা, বিষাদ, নিৰাশাৰ চিন! মই মানীবেগ পৰা এটকাৰ কইন দুটা উলিয়ালোঁ।‌ এটা তেওঁক দিলোঁ এটা মই ৰাখিলোঁ।‌ এনেদৰে আমি দুয়োজন ভিক্ষাৰী সুখী হলোঁ।‌


কৃষ্ণচূড়াৰ ৰঙা আৰু আনফালে সোণাৰুৰ হালধীয়াই আমাৰ সেই সময়ৰ স্বপ্নময় দিনবোৰক কেনেকৈ জীপাল কৰিছিল সেয়া কেৱল এতিয়া অনুভৱহে কৰো। আমাক আইৰ দুবাহুৰ দৰে সাবটি ৰখা ভূটান পাহাৰৰ পৰা লাজুকী কুলীজনীয়ে যে মাতে, এতিয়া শুনা যায়নে সেই মাত? মই যে বৰ ব্যাকুল হওঁ মাজে মাজে ! আকৌ এবাৰ সেই দিনবোৰ তোমাৰ সৈতে একেলগে উপভোগ কৰিবলৈ মোৰ অন্তৰাত্মা হাহাকাৰ কৰি উঠে !


Since everybody has an opinion nowadays we have arrived at a stage where we really don’t know how to draw straight line! One can clearly see this change exposing itself on the online world. If somebody does not agree with somebody else’s thought process that somebody became this somebody’s enemy. Just because their opinions didn’t match! The fact that their underwear matched on that day doesn’t count. Perhaps this is what happens when we are overflowed with data. Most of it unverified. Everybody begins to from a thought school of their own each building on the legend that they know everything about everything. In such a scenario rigidity of discussion grows ultimately leading to poverty on intelligence.

Father’s Day

“Always be on the side of truth my son. Remember, even if the whole world leaves your side, truth will always cling to you and ultimately you will win”


I still remember my childhood days. I used to get up early to say good morning to him but he was already out for morning job and at night I always wanted to say goodnight but he was late. On for family for us for me he worked hard did all his efforts put all his power used all his sweat so that we live a comfortable lavish life and he did everything. He never believe in going to a temple and kirtonghor to pray. He would rather lift a person standing in the middle of the road on a scorching hot day and go out of the way to drop him to his destination than going to a holy place. His heart full of good deeds are his temple. I wish I so can be like him! If all else fails in life, if I try and don’t succeed, if I rise to the top, I will always remember to be proud to be what I am, my true self no matter what and all thanks to my father. He has cultivated important values of hard work, humanity respect, compassion for other and always taught us to possess a big heart. I am truly truly blessed to have a father like Khanindra Nath Das.


আইৰ খং

মই ঘৰৰ সৰু ল’ৰা।‌ মই যদি ঘৰখন ৰজনজনাই নাৰাখো কোনে ৰাখিব! ঘৰত গ’লে মাক জোকাইয়ে ঘৰখন ৰজনজনাই ৰাখোঁ।‌ খং উঠি থকা সময়ত মাক জোকাই লৈ, পিছত গালিৰ বৰষুণ দিলেওঁ সেই বৰষুণত তিতি বৰ ভাল লাগে।‌ খং উঠাৰ সময়ত মাক প্ৰায় কওঁ “মা কি বনাইছা আজি আমাৰ হোষ্টেলতে ভাল আঞ্জা বনায়!” তেতিয়া মায় কয় বঙালী ছোৱালী বিয়া কৰাই ল’বা সদায় ইলিছ মাছৰ আঞ্জা বনাই খোৱাব! মই যেতিয়া কওঁ সচাঁকে কৈছা তুমি! মা ৰ হাঁহিয়ে তেতিয়া খং বোৰ সামৰে।‌ আজি দিনৰ কথা আমাৰ হোষ্টেলৰ কাষৰে হোটেলৰ আমি পাৰমেনেন্ট কাষ্টমাৰ।‌ মালিক জন বঙালী।‌ আজি মালিকৰ ছোৱালী জনীক দেখিলোঁ- বৰ ধুনীয়া, তাইক দেখি কিয় বা মায় কোৱা সেই বঙালী ছোৱালীজনীলৈ মনত পৰি গ’ল! ধেৎ তেৰি মায় ও কি কি যে কয় !